--------------Historia Niedźwiedzy i okolic--------------HISTORIA NAZWY WSI DĘBNO--------------

---

Dębno jest dużą wsią (od 1973 roku jest siedzibą gminy Dębno) usytuowaną w odległości 9km od Brzeska a 22km od Tarnowa. Nazwa wsi jak twierdzą jej mieszkańcy wywodzi się od jednego drzewa - tysiącletniego dębu, stojącego jeszcze do początku XIX w na rozległych polach za opływającym wioskę od południa potokiem. Bardzo szczegółowo opisała to drzewo dawna mieszkanka Dębna, przebywająca od lat w Szczecinie emerytowana nauczycielka pani Józefa Zarańska. Według niej, ten wielce sędziwy świadek historii terenu miał być: wysoki, górą rozłożysty, pień miał powykręcany z licznymi dziuplami. W wypruchniałym wnętrzu tego staruszka przebywać mogło jednocześnie aż sześciu ludzi, utrzymywano też obrazowo, że dałoby się w nim zrobić stajenkę dla dwóch krów. Obwód tego drzewa mierzono za pomocą ilości osób trzymających się za ręce które były potrzebne do opasania go - musiało ich być kilkanaście. A jaki był kres tego olbrzyma? Otóż nastąpił on w 1915 r w początkowej fazie I wojny światowej. Żołnierze rosyjscy stacjonowali we wsi oraz w dworskiej stodole, palili ogniska, grzali się, bywało że rozpalali ognisko także w środku dębu. Pewnego razu wyjeżdżając nie ugasili ogniska. Ogień późną jesienną nocą ogarnął całe drzewo. Wieki całe nie zmogły go, ale żywioł ognia był silniejszy! Ginąc, nie zdradził ilu królów przeżył, ile wieków trwał. Dąb ten był pozostałością puszczy której resztki stanowi niemały las biadoliński. Nie ma w nim, niestety, już teraz bardzo wiekowych okazów drzew, a wśród przedstawicieli zachowanej w nim fauny próżno szukać owego "grubego" zwierza, którego wspomnienie pobrzmiewa jeszcze w nazwie płynącej przez Dębno rzeki Niedźwiedź (dawniej zwanej Niedźwiedzicą), której źródła znajdują się na terenie wsi Niedźwiedza.